Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

204

En Cor begreep het best; zelf was ze zoo honk-vast... Toch was het jammer, wanneer je elkander zoo verwaarloosde; zij had tenminste al tegen Nol gezegd, ééns in 't jaar moesten ze nu in 't vervolg maar 'ns bij elkander komen, of wel zij naar Schiedam of Herman en Henriet naar hen... Ze waren nu uit de kleine kinderen, 't kon zoo gemakkelijk hè...

Haar rappe mondje kwebbelde dit voorstel levendig enhaastig, alsof ze bang was in den loop van den dag er geen tijd meer voor te hebben of het te zullen vergeten, terwijl ze ondertusschen 'n begroetingskus van haar man in ontvangst nam en zich door Laurens zoenen liet als was hij haar eigen zoon.

Maar Arnold, met zachten dwang, dreef z'n vrouw en z'n gasten den koelen, marmer-bevloerden corridor in en verder naar de zaal-achtige huiskamer, zeggend, dat ze dit idee van avond onder 'n glas wijn wel 'ns nader zouden uitwerken; Cor moest eerst 'ns voor den inwendigen mensch zorgen, want Herman zou wel zoo flauw als 'n kip wezen... 't Was 'n heele reis, hij had er vroeg voor op moeten staan en dat was voor 'n stadsmensen 'n heele corvée, nietwaar.

„Je blijft toch vannacht logeeren?" vroeg Cor. „Je begrijpt, ik heb plaats genoeg."

„Maar natuurlijk" decideerde Arnold voor Herman, ,,'t Zou anders waarachtig de moeite niet waard zijn, we hebben er met alles opgerekend, nietwaar wijf."

„Jawel," zei Herman bedenkelijk, „maar ik heb er niét opgerekend."

Innerlijk weifelde hij, want hij had er eigenlijk wel zin in. 't Behagelijke gevoel van uit-te-zijn, 'ns prettig-vrij te wezen van het iederen-dag-eendere werk, uit het gareel der dagelij ksche plichten en beslommeringen, was door de hartelijke, het oprechtblije ontvangst langzamerhand over hem gekomen. Alleen was er nog als 'n vertroebeling van z'n bijna montere stemming de gedachte — alleen levend nu in z'n onderbewustzijn — aan dat ellendige, zorgelijk-spannende, waarvoor hij speciaal gekomen was. Maar, wanneer hij nu'ns tot morgen bleef, de vraag tot dan uitstelde, dan had hij nu 'n vrijen zorgeloozen vacantiedag... 'n dag van 'ns heelemaal los zijn van het eeuwige gedonder-jaag van z'n zaken.

Sluiten