is toegevoegd aan uw favorieten.

Vrede door rede

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

125

gerust brave Pius, antwoordde de medicus, in de geestenwereld blijf je zoo zuiver als de zuiverste zuiverheid, want wij geesten zijn geslachtloos. Maar wat was dat nu weer voor een dwaas idee ? Verbeeld je, dat ieder mensch die gelofte zou afleggen, dan zou de aarde weer na een eeuw onbewoond zijn, en binnen twee of drie eeuwen zou er ook geen geestenwereld meer bestaan. Zouden jelui in naam van je God het bewustzijn op aarde willen dooden? Maar de beesten dan? Zouden die dan weer een nieuw maar beter menschenras moeten ontwikkelen? Maar a propos, kwam het bevel van je God „ga en vermenigvuldig", niet in verdrukking? Door die gelofte hebt je derhalve het eerste en het grootste gebod van je God overtreden. Maar.... Pius! Tegen die logica was Pius niet opgewassen.

Bij het binnenkomen der kraamkamer werden de geesten hevig ontroerd door het kermen der lijdende moeder. O! wat een wee was dat, gilde ze op het oogenblik, dat ze een meisje baarde. Let nu goed op, zei de ex-medicus, nu het kindje niet meer door de navelstreng aan de placenta verbonden is, bengelt het geestje, aan den hals verbonden, buiten het lichaampje. Op het oogenblik dat het geestje in het lichaampje verdwijnt, gaat het kindje schreeuwen. Wat de behandelende geneesheer ook deed, het kindje bleef levenloos, het was een doodgeborene. Pius bemerkte, dat het kindje het heilig doopsel moest ontvangen, en deed wanhopige pogingen om den geneesheer te beïnvloeden, doch de zwakke Pius had geen kans, om eenigen invloed uit te oefenen op die krachtige physieke natuur.

De ex-medicus had intusschen geen blik af van het pasgeboren geestje, dat nog altijd aan den hals van het kindie bengelde, s' Nachts toen alles rustig was, tuurde de geestenschaar onafgebroken op het verloop van dit natuurproces. In den nanacht werd het geestje, — een bolvormige gedaante, ■— langzaam van het lichaampje