is toegevoegd aan uw favorieten.

Meneer Focus als meid-alleen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 114 —

„Alla, bent-de gewist?" vroeg de paster den anderen dag.

„Neeë... 't gong nie," zee Sjuul en ie most er 'n keer van zuchten... ,,'t Wasse d'r te veul woar ik langes most."

„Bê... goat nog 'n keer... nou seffens... dagge toch nie beschoamd zijt I" zee de paster.

„Awel" zee Sjuul „ik ben-ik beschoamd genog;... 't is da nie," en ie gong van nieuws.

Dien tweeden dag zag de gareelmaker hem net zoo min.

„Waveur bent-de nou nie gewist Sjuul?" vroeg de paster.

„Ik kost nie... d'r kwam wat tusse," zee Sjuul.

„Dan morgent," zee de paster en die wier ongemakkelik.

Sjuul die knikte 'n keer. .

Moar dien derden dag... oa... da was dan toch jammer... toe schol 't zoo gezeed nikske.

Dien derden dag, net toen tie van de leste stammenee zoo mee 'ne slinger over de kalsei tegen de deure van Fons wou vallen, toen... toen pakte de sjampetter Sjuul in z'n kroag, miek perses-verbaal en bracht 'm in 't kot.

En... ge mot 't goed verstoan, 't was belange nie veur den eersten keer, zulle.

Azeu... 't is nie fesoendelik, moar 't mot toch gezeed, lijk 't is: Sjuul was 'ne zatlap.

Sjuul vree mee Manse van Vira, die mee Oskaar getrouwd was.

Vira en Oskaar, die hadden veul kinders; mee de Sinkse, toe was 't er nog 'n manneke bij gekommen.

En die kleine gasten, die vreten, jong!