is toegevoegd aan uw favorieten.

Het noodlot van Lukas Absdale

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

111

schudde met een flauwen glimlach het hoofd, toonde niet de minste lust meer zijn echtgenoote bij te vallen. Madame sputterde scheldwoorden uit, gedeeltelijk onverstaanbaar, in een wonderlijk taaltje van half Vlaamsch, half Fransch, zag rond met fonkelende oogen in zoek op bijval.

Het overige gezelschap luisterde en staarde wat onthutst: Hetty keek boos, ergerde zich, dat haar vader zich zoo weinig meester was.

Toen sprak Absdale een verstandig woord, dat reactie gaf.

,,Het is voor een der betrokken partijen altijd „veel moeilijker om te oordeelen dan voor een „neutrale; bij U spreekt de vaderlandsliefde ook „mee," zei hij, zich politiek tot monsieur Watillon wendend.

,,'t Is dadde menier!" riep deze op een verluchten toon uit eh madame wou nu ook wel weer gaarne bijdraaien.

,,'t Is de patriotiesm, die bij me beu ven komt, zulle," verklaarde ze. En dat begrepen ze allemaal en iedereen haastte zich om toe te geven dat zooiets heel natuurlijk was en dat dat vanzelf sprak en majoor Kleefstra, die door het booze gezicht van Hetty het genante gevoel had, dat hij iets goed moest maken, citeerde ook meegaand: „De liefde tot zijn land is ieder aangeboren!"