Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

dien wij als een uitstekend aanvoerder door anderen hadden hooren roemen En wij volgden zijn voetsporen; kort waren alle bevelen ; niet veranderen ; te voren met zorg en toch niet angstvallig overwogen; soms snel, daar de gevechtsomstandigheden zich wijzigen. En dan het vertrouwen in zoo'n overste, als hij bij het gevechts-exerceeren zelfde plaats inneemt, die hij hebben moet. En nogmaals nader aan hem verbonden door vertrouwensbanden als hij na afloop zijn welgemeende goedkeuring te kennen geeft, doch de zeer gegronde opmerking maakt, dat getracht moet worden nog meer stilte in de gelederen te doen zijn. Dit alles op een kalmen, eenvoudigen toon geuit, doet de opvliegendheid van een majoor-bataljonscommandant in de schaduw staan. En dan in het gevecht. Natuurlijk stijgt hij af, de gevechtsomstandigheden brengen het mede, met kalmte volgt hij nu de achterste linie en hij legt zich plat op de heide, om zelf de bevelen per telefoon aan de hem toegewezen artillerie te doen toekomen. En de tirailleurs doken weg, legden zich plat, want de kolonel ging voor. Wij deden allen ons uiterste best bij zoo'n voorbeeld van militair plichtsbesef.

Er is meer. De kolonel had een modelkraag, en ik kan haast zeggen een gewone tuniek aan. En de generaal niet minder. Dat staat vlugger. Net als de gewone soldaat is hij gekleed. Alleen de onderscheidingsteekenen van zijn rang, doen hem kennen. Welk een vertrouwen boezemt ons dat in. Het regent dat het giet, we hebben het ongelukkig getroffen, doornat zijn we, en nog een heel eind hebben we te marcheeren. Maar dé kolonel wordt ook nat. En hg laat zijn mantel opgerold zitten en hij galoppeert zelf naar den staart 'der colonne en neemt de menschen op. En hij kan er van Verzekerd zijn, dat ze niet zullen mopperen.

Als vanzelf staat men stram in de houding tegenover zulk een kolonel. En toch hoe eenvoudig is hg te velde. Ik zie hem waarempel een groote houten pijp rooken, heel gewoon, alsof hij ook soldaat is, en bij een rnst ligt

Sluiten