is toegevoegd aan je favorieten.

Het schoone leven

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

haar oogen. „Ik dacht, dat het iets heel heerlijks was, moeder!"

„Het is ook iets heel heerlijks, zoo heerlijk als het licht van de zon."

Maar de teleurstelling bleef haar schaduw werpen op Erie's gezichtje. „Het moest iets héél heerlijks zijn, moeder."

Rita antwoordde niet; ze kon niet meer, en ze was o zoo dankbaar, toen ze eindelijk rustig op den divan in den erker lag. Ieder schijntje van rood was uit haar gezicht weggetrokken, ze bleef zoo lang en zoo stil liggen, dat Matthijs Brand ongerust Erica ondervroeg.

Toch, er was niets gebeurd, werkelijk niets, dat wist Erica zeker, maar Matthijs zag, toen hij zich over Rita heenboog, dat haar wimpers vochtig waren van tranen.

„Hoe gaat het, Rita?" vroeg hij, terwijl hij haar zacht over 't voorhoofd streek.

Ze opende de oogen en richtte zich iets op.

„Ben je zoo moe vandaag? Blijf maar stilliggen, vanavond is alles weer goed. Harold en Phine komen hier, we zullen wat muziek maken, viool en piano, daar houd je immers zooveel van?"

Ze sloeg haar arm om zijn hals en wist zich opeens dezelfde van vroeger, de vrouw die met haren

304