Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ondeugden, dat wist hij wel, in hem aanwezig. Aanleg tot drift, ja, die was er altijd bij hem geweest — maar was er in de deugdbepalingen, als in dit onderzoek niet iets kleingeestigs? Hield zijne nieuwe autoriteitsleer hem niet op de eerste plaats het woord „plicht" voor, plicht en staatsroeping, en klonk dit niet veel grootscher, veel ruimer? Hij deed het boekje met eene besliste beweging dicht en zette het weer op zijn plaats. Toen naar zijn plaats bij 't raam terugkeerend, hield hij den blik nog even omgewend naar de beeltenis van St. Louis, St. Joseph daarnaast, la St. Vierge en le Sajtaé Coeur. — Devoot en vriendelijk kinderspeelgoed, zei zijn glimlach — maar toch daarachter een zin van ernst, een zin, die een zekere diepte in zijn ziel nog niet had losgelaten. De glimlach vervlood en de blik richtte zich strak en denkend in den donkeren nacht. Hij zag zijn gymnasiumleven aan hem voorbijgaan: heel gelukkig en onschuldig was het geweest — en dan zijn vacantie's in de armen zijner moeder, in de tuinen van het eenzame buitengoed. Daar overal vond hij dezelfde devotioneel© atmosfeer, door zijne geloovige moeder geïnspireerd, als binnen de muren van het priester-college. O, met heimwee kon hij aan die gelukkige vacantie's denken — zij waren voorbij voor altijd en het huis was nu in vreemde handen. Tranen welden op en hij verdreef met een hoofdschudden den indruk van het verleden, dat niet terug te roepen was. Het leven had hem, toen het van hem het afscheid van het ouderhuis eischte, niet meedoogenloos en eenzaam gelaten:

8

Sluiten