is toegevoegd aan je favorieten.

De roman van een student

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geefs beproefde hij de belangstelling in een of anderen tak van studie weer in zich gaande te maken; het boek ontviel zijne hand, de letter ontschoof zijne aandacht. Dan kwam een verlangen in hem op, om die brieven van Gabrielle te lezen vol levende en bezielde schilderingen over hun verhouding, hun weerzien, hun plan om onder een zuidelijken hemel een langdurig samenzijn te zoeken, waarvan de gloed en volheid in zoo volkomen tegenstelling was met de verlatenheid en koude, waarin zich nu iedere voetstap voor hem afdrukte en waaraan iedere beweging van zijn hand en blikken zich stootte. — O, die band, dacht hij, wanneer zal ik hem niet meer voelen; wanneer zal er ook maar iets van de oude belangstelling in mijn arbeid weer in mij opleven?

Mevrouw de Glayou bemerkte wel, dat de toestand van Gaston nog ver van gewoon was, dat het conflict niet ten einde, de storm niet geheel was uitgewoed. Zij wist niet, wat er aan te doen, op welke wijze hem toe te spreken. Ook vroeg ze hem niet naar zijn plannen; ze vreesde, dat hij het als bemoeizucht zou opnemen — en toch begreep ze, dat een voortleven op deze wijze voor hem ook niet lang meer zou kunnen.

Eens kwam hij thuis nog bleeker en somberder uitziende dan gewoonlijk.

— Zijn er geen brieven meer gekomen? vroeg hij. Hij had tot nu toe die vraag vermeden.

— Van Gabrielle, ja nog twee — zij waren geheel in den trant als de laatste, die je nog beantwoord hebt. Ik

311