is toegevoegd aan uw favorieten.

Geboortevloek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Weer wist Eddy er iets op te bedenken, — een plan, dat het volgend voorjaar werkelijkheid werd. Ik ging naar den Haag om de teekenlessen aan de Academie te volgen. Mama en Eddy gingen een' dag met mij kamers zoeken, dit deed hij, opdat de menschen, waar ik zou komen te wonen, er geen kwaad van zouden denken, wanneer hij mij ééns in de maand bezocht. Wij zouden elkaar elke veertien dagen zien, den eenen keer in den Haag, den anderen keer in Arnhem. Mama had eerst gezucht over de duurte, maar Eddy had den doorslag gegeven: Het kind heeft nu eenmaal talent en u moet haar niet in dat dooie Nijmegen laten versuffen. Daarbij kwam, dat Mama meende, op deze wijze ineens van hare bezorgdheid verlost te zijn. In den Haag heb ik mij gedurende bijna twee jaren vrij gelukkig gevoeld, vooral in het eerst, toen ik nog geheel vervuld was van het zalig geheim van onze liefde. Maar, zeker doordat wij elkaar niet zoo veel meer zagen, begon onze verhouding langzamerhand iets van het aantrekkelijke voor mij te verliezen. Weliswaar schreven wij elkaar hartstochtelijke brieven en onze samenkomsten riepen de oude gevoelens weer wakker, maar ik gewende mij er aan, buiten hem te kunnen. Ik werkte hard en ik verwonderde mij er vaak over, dat ik zóó verdiept in mijn werk kon zijn, dat ik hem eenige uren achtereen geheel vergat. Daar kwam nog iets anders bij. In den Haag kwam ik in een milieu van kunstenaars en ik trok er de aandacht. Daar waren eenige ernstige mannen, die waarlijk indruk op mij maakten en wier hofmakerij mij, indien ik een vrij meisje was geweest, zeer zeker aangenaam zou zijn geweest. Nu voelde ik mij verplicht, mij eenigszins terug te houden en dit scheen hen juist nog meer aan te trekken. Ik heb toen onze verhouding wel eens betreurd. Aan Eddy zeide ik daar niets van en zijne

85