is toegevoegd aan uw favorieten.

Het aardsche deel

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

de hoogte, en ik zou u graag van alles willen vragen, als dat mag."

„Natuurlijk mag dat! Wat wilt u weten? „Zijn er veel schulden, denkt u?"

„Dat is moeilijk zoo in eens te zeggen. Vermoedelijk wel! Het actief schijnt al heel klein te zijn."

„En op grond waarvan... waarom*.. Er heeft toch niet bg elk' faillissement gevangenneming plaats, is 't wel?"

„Zeker niet!"

„Waarom dan... in dit geval... wel?"

„Om dezelfde reden waarom uw vader getracht heeft weg te komen." .

Jan buigt het hoofd. Na een oogenblik zegt hg heesch:

„Mgnheer Laaksma, ik moet 't toch eens hooren, en ik hoor 't misschien 't best van u. Wilt u mij alles zeggen; m eens, ook... 't ergste?"

„Als je dat wilt?"

„Ja!" Jan haalt diep adem.

Het voorhoofd op de hand geleund, de andere hand tot vuist gebald, blijft hij onbewegelgk zitten, terwgl Nora's vader, zoo verschoonend als hg kan, hem de zaken uiteenzet. Het geld dat door kleine burgermenschjes bg het Geldersch Spaarfonds in bewaring werd gegeven, zeker twee ton, en dat in allerlei soliede papieren 'belegd heette, is weg...

„Wèg?"

„Opgebruikt, ja." „Waarvoor?"

„Voor privé doeleinden, vermoedelijk."

Ook de dépots zijn niet aanwezig. In plaats van de effecten die tot het reservefonds behoorden, dat, naar de prospectussen luidden, anderhalf millioen heeft bedragen, is er in de kluis alleen wat nietswaardig papier gevonden.

„Waar is al dat geld dan?"

„Weg, op!"

„Ook... voor particuliere... doeleinden?" „Waarschijnlijk wel, ja." • „Dus... u bedoelt... u meent... dat wg... dat wg daarvan geleefd hebben?"

„Dat zal wel zoo zgn, vrees ik."

Guus denkt dat het geen wonder is als Nora, vanmorgen, in haar medelijden, alle conventies heeft vergeten, en alleen haar hart heeft laten spreken. Hij zelf zou graag zgn arm om de gebogen schouders van den jongen man leggen, hg