Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

na. , Je zult er spijt van hebben," riep omkijkend haar oom, en Hetty knikte terug: „ja — ja hoor. . . . veel plezier !"

Dralend ging zij den voortuin in, liep heen en weer langs de fonkel-roode geraniums en schopte met haar witte schoentjes de stoffige kiezels op. — Opkijkend zag zij dat de waranda leeg was. En opzij van het huis ruischten plots vol en zwaar de eiken of een zwerm vogels opging. Zij wist eigenlijk niet goed wat zij doen zou. . .. waarom zij thuis gebleven was. En toch vervulde haar de gedachte aan alleen-zijn heel den langen morgen met oneindig welbehagen. Zou ze misschien toch nog uitgaan, een anderen kant op ? Of nee, liever ging zij zitten, achter in den tuin, onder de eiken, dicht bij den boomgaard.

Haar boek haalde ze van de piano in de conversatiekamer, nam uit de serre een rieten stoeltje en stak schuin het tintelend grasveldje over. Daar wemelden zon- en schaduwvlekken mild dooreen en uit het grijssteenen bekkentje sprietste een helder waterstraaltje omhoog. Onder de boomen gekomen opende zij het boek en las verder daar waar zij den vorigen avond gebleven was; over de bladzij gleed vlot zon en schaduw als een stroom. Het lichte stoeltje liet zij slepen achter zich en geduldig las zij driemaal eenzelfden zin zonder dien te begrijpen.

Onder een boom waarvan de takken laag naarbeneden bogen zette zij zich neer, keek achter zich

4

Sluiten