is toegevoegd aan uw favorieten.

Noortje Velt

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weinig gedanst hadden. — Het was zielig voor zulke meisjes, vond ze medelijdend.

«Dan moeten ze maar zoo verstandig zijn, niet naar een bal te gaan,» zei Elly.

Dat hinderde Noortje, ze ergerde zich ook aan Marie's medelijden — ze kon nooit goed hebben, dat een meisje, dat niet in den smaak van jongens viel, beklaagd werd. Ze zag dan ook volstrekt niet in, zei ze, dat het zoo erg was, een paar dansen niet mee te doen, ook het kijken was prettig.

«Ja wel, als je niet van plan bent, te dansen, maar als je dansen wilt en je kunt niet, dan is dat natuurlijk zielig,» vond Marie.

«Jelui medelijden maakt het zielig, jelui opvatting dat het een schande is, je dansen niet besproken te hebben. Op die manier zou je een bal tot iets verkeerds — iets wereldsch — iets ijdels maken.»

«Een bal is nu eenmaal iets wereldsch, iets ijdels,» zei Marie, «daar kunnen wij toch niets aan doen.»

«Alleen voor wereldsche menschen is een bal wereldsch,» hield Nora vol.

«Dan vind je Ds. Borseling zeker wereldsch,» spotte Marie, «want die vindt een bal verkeerd.»

«Misschien wel.»

«En mij onwereldsch,» lachte Elly, «want ik vind een bal goddelijk.»

Neen, zóó ver zou Noortje niet willen gaan, ofschoon...

Och kom, een bal was natuurlijk niets anders dan ij delheid, eigenlijk moesten ze er ook niet heengaan, vond Marie, die steeds gereed was, toe te geven, dat ze de dingen, die ze deed en van plan was te blijven doen, «eigenlijk» niet doen moest — indien daaruit maar geen conclusieswerden getrokken, en ze geloofde, zei ze, dat geen enkel ernstig, fatsoenlijk meisje naar een bal zou willen gaan,

112