is toegevoegd aan uw favorieten.

Waarom niet ?

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

117

toch zoo onuitwischbaar in mijn geheugen gegrift, terwijl zooveel andere voorvallen zelfs niet den flauwsten indruk hebben achtergelaten. Bestond er reeds toen een bizondere, geheimzinnige sympathie, die onze zielen met elkaar verbond, zonder dat wij het wisten, of zelfs vermoeden konden ?... Wie zal het zeggen ?... Er is zooveel, waarvan men geen verklaring kan geven, wat buiten het bereik van menschelijke waarneming is, en dat toch bestaat. In ieder geval — ik was er mij niet van bewust, en had mijn Ernst te hartelijk lief, om mij al te lang met de gedachte aan een anderen man bezig te houden. Wij verheugden ons in ons geluk als kinderen, die aan een rijk met zoetigheden beladen tafel staan, en dan hier — dan daar — snoepen van al die heerlijkheden, zonder er zich in te verdiepen, of men ook andere spijzen noodig heeft om zich te sterken voor het rijke, volle menschenleven. Twee vroolijke, onbezorgde menschenkinderen, die meenden een lang leven van ongestoord geluk vóór zich te hebben.

HOOFDSTUK XV.

Onze huwelijksreis behoorde tot het verleden, en na een kort bezoek aan grootvader en tante Louise, hadden wij ons eigen gezellig huisje betrokken. Wij hadden een kleine woning gehuurd aan de Hoofdgracht, vlak bij het zoogenaamde „Paleis", waar oom en tante woonden. Vóór hadden wij het uitzicht op het achter het Paleis gelegen boschje en op de tamelijk stille gracht. Maar van onze slaapkamer, die aan de achterzijde lag, hadden wij een haast onbegrensd uitzicht over de wijde, heerlijke zee, behalve déér, waar aan den verren gezichtseinder de flauwe omtrekken van het eiland Texel nog even te onderkennen waren.

Dwaalde ik bij ons dorp het liefst op de uitgestrekte heidevelden rond, nu trok mijn liefde voor het eindeloos-ruime mij altijd weer naar die plaats, waar ik de groene, in het zonlicht sprankelende golven zich rusteloos kon zien voortwentelen in haar eindeloos spel.

Mijn man plaagde mij dikwijls, als ik hem moest bekennen, dat ik gedurende den tijd, dat hij voor den dienst afwezig moest zijn, — verdiept in dat voor mij zoo onovertroffen schouwspel —