Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

6

groepjes vormden zich, de moedigen in wind en regen boven op de brug, vol belangstelling voor die in onze dagen meer dan ooit gevaarlijke zee die toch intusschen niet vermocht ook maar één oogenblik werkelijk angst aan te jagen, de minder geharde beneden rondom 't vroolijk, gezellig haardvuur, of lezend en schrijvend aan de lange tafels en zoodra de avond viel allen vereenigd daar in dien kleinen salon, elkaar vreemd tot vóór 24 uur en nu zóó nauw verbonden door 't beste wat menschen verbinden kan: liefde en enthousiasme voor 'n goede, 'n groote, 'n heilige zaak.

'n Dikke mist noodzaakte ons gedurende bijna 2 dagen volkomen te blijven stil liggen, ook dat vermocht niet zelfs maar één oogenblik de goede stemming te bederven. Wat is er geschertst, gelachen, gezongen en hoe vroolijk spottend klonk het na Marseillaise of Brabanconne: „En te moeten gelooven dat Duitschland de zeeën beheerscht!" Den derden dag, 'n Zondag, kwamen we in den namiddag in Engeland aan, en opnieuw waren we vol verwondering en blijdschap over de gulle, hartelijke ontvangst aldaar.

Aan de landingsplaats wist ieder van onze komst, prettig joviaal klonk van de zijde der Tommies: „So you are the Dutch nurses for France, all right". En geen onnoodige moeieiij kneden of formaliteiten voor bagage of wat ook, alles goed geregeld, streng, maar zonder eenige ostentatie.

Door den Zondagsdienst was er geen trein naar Londen; we waren dus genoodzaakt in 't provinciestadje te blijven logeeren, 'n aanleiding tot nieuwe vroolij-kheid. Wat waren we blijde te kunnen telegrafeeren naar Holland; want juist was 't heldenfeit verricht van de torpedeering onzer zeven schepen en we gevoelden pijnlijk, hoeveel angst en zorg daarginds om ons zou zijn uitgestaan. Toen allen naar hetzelfde hotel, 'n ware invasie. Ook daar prettige, hartelijke ontvangst, 'n behoefte om de zeereizigers goed te doen! Hoe genoten we van onze ruime kamers, de overvloed van kouden warm water, hoe genoeglijk was onze wandeling door de stad, zoekend naar een tea-room, die vanwege den Zondag

Sluiten