Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

daarin zag hij geen voordeel en hij vond 't ook niet fatsoenlijk. Een groot talent, dat zich baan breekt en zegeviert over alle zwarigheden, bezat Pieter niet, dus kon luj zich schikken en zich betrekkelijk tevreden voelen op het notariskantoor, waar hij als jongste bediende geplaatst werd. Hij deed er de deur open en verrichtte copieerwerk. Omdat hij een heel eerlijk, fatsoenlijk ventje was, belastte men hem ook dikwijls met het halen en wegbrengen van geld.

Zich zonder morren aanpassen, tevreden zijn en niet veel van het leven verwachten lag in zijn aard en zoo vond hij het goed om soms heele dagen lang in het kleine, bedompte hokje te zitten, dat grensde aan het groote kantoor. Copieeren deed hij graag, hij kreeg er den slag van beet en kon het doen met zijn gedachten ver weg. Zondag's middags en Woensdag's avonds ging hij naar het bosch waar de grenadiers en jagers speelden, 's Morgens moest hij naar de kerk, wat hij prettig vond omdat hij er het orgel hoorde.

Eens of tweemaal was het gebeurd dat de candidaat, die den jongen om zijn gedienstige bescheidenheid graag mocht, hem een kaartje voor een concert gaf. Alles wat hij kon sparen bewaarde hij om zich dat genot voortaan zelf te kunnen verschaffen en 't was hem ook eens gelukt naar de opera te gaan, waar zich nog weer een geheel nieuwe wereld voor hem opende. In die herinneringen, in dat genot leefde hij, maar die kunste-

Sluiten