Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

4

omgeving erbarmelijk lijden aanschouwd, was hij diep ontroerd door de groote smarten die zijnen vader deden verworden. De oude heer van Hoogveld leed namenlijk aan longtering die chronisch verliep. Ontzagvol had Axel altijd opgezien naar de geneesheeren die zijnen vader behandelden en in dien tijd was bij hem de gedachte opgekomen zijn leven in de zelfde banen te leiden.

Als het weer niet kil was vertoefde Axel gaarne op het platform, dat door glazen deuren van zijn zitvertrek gescheiden was. Daar werden dan eenige matrassen neergelegd waarover plaids en vachten werden uitgespreid, zoodat hij er behagelijk met de ellebogen onder het hoofd languit kon liggen lezen of studeeren onder den blooten hemel, de frissche lucht genietend en het ruime uitzicht op het park, zoo bekorend. Dat was een waar genot, dat park, dat van de lente tot den herfst eenen rijkdom aan inéénvloeiende tinten bood van het teerste geel en groen tot diep brons-bruin en wijn-rood. Maar ook des winters als soms bevrozen dauw of sneeuw elk takje en sprietje met hare vracht belaadde, onbesmet, als die eenzame kleur, dat ongerepte wit lag te schitteren in het zonlicht heinde en ver en eenheid ademde en rein-blank tot hem sprak.

Zijne vrienden bezochten hem gaarne, omdat het

Sluiten