is toegevoegd aan uw favorieten.

Huwelijksschool

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

111

den" uithalen; — zoo geraffineerd als de volleerdste coquette. Zooals ik daar geleden heb! —Eèn was er toen, bij wie ik nie rustig gevoelde. — Coba! Daarom heb ik haar getrouwd!" —

Hij zuchtte; stond op; — nam de teekening en bekeek ze weer.

Wat Wouter nu hoorde, verbaasde hem. Hij had altijd gedacht, dat het 'n huwelijk uit liefde was geweest. — „Dus... niet?" —

„Ach Wout! Ik en liefde! Daar bén ik niet toe in staat. Daarvoor ben ik altijd te veel. door de vrouwen verwend. — Van Coby's kant zal het wèl zoo geweest zijn! Zij was 'n soort puriteintje; — zij kwam me niet tegemoet, zooals die anderen; — zij bood zich niet aan. Dat prikkelde me, — en toch, vreemd hè? — Bij haar voelde ik me veilig; — misschien wel, omdat ik wist» dat zij het goed meende, dat zag ik wel in die groote oogen "

Er klonk verteedering in zijn stem, nu hij over Coby sprak. Dacht hij in dit oogenblik aan de dappere kameraad, die hij miste? —

„Zooals zij me kon aanzien, Wout, — als ik mijn prestige uit Het oog verloor als leeraar; — als ik flirtte met die andere meisjes. Zoo in-verdrietig. Dan schaamde ik me voor die smeekende, verwijtende oogen.

Waarom heb ik dien blik niet meer willen verstaan,, toen we getrouwd waren? —

Waarom ben ik dien gevaarlijken vrouwenjacht weer begonnen? —

In den eersten tijd van ons huwelijk, als ik Coba bedroog, maakte ik me wijs, dat ik 't aan mezelf verschuldigd was als artist; — dat ik profiteeren mocht;