is toegevoegd aan je favorieten.

Te huur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

de boeken waai zij van buiten tegenaan hadden gekeken het porcelein dat zij afgestoft hadden, de gordijnen die zii open en dicht getrokken hadden, het haardkleed waarop zij haar voeten hadden gewarmd; en vooral, de bedden waarin zij geslapen hadden en gestorven waren — verkocht werden aan handelaartjes en huisvrouwen uit Fulham Maar — wat was er aan te doen? Ze koopen en in een rommelkamer opbergen? Neen; zij moesten den weg van alle vleeseh en meubels gaan, en opgesleten worden. Maar toen zij tante Ann s sofa onder den hamer brachten en die bijna voor dertig schilling van de hand ging, riep hij plotseling uit: „Vijf pond'" De opschudding was groot, en de sofa van hem.

Toen die kleine verkooping in het muffe lokaal voorbij en die ouderwetsche asch uit den tijd van Victoria naar alle hoeken verstrooid was, ging hij naar buiten in den mistigen October-zonnesohijn en voelde zich alsof alle huiselijke gezelligheid voor goed uit de wereld gebannen was en het bordje met „Te huur" er op alreeds was aangeslagen. Opstanden in het verschiet; Fleur in Spanje; geen troost bij Annette; geen Timothy meer in den Bayswater Road. In de geprikkelde vereenzaming van zijn ziel ging hij de Goupenor kunstzaal binnen. De aquarellen van dien Jolyon waren daar te zien. Hij ging er heen om er een verachtelijken blik op te werpen — dat zou hem misschien eenige voldoening geven. Het nieuws dat het huis — het.noodlottige huis op Robin Hill — te koop was en dat Irene naar haar zoon in Britsch Columbia of zoo'n soort plaats zou gaan, was doorgelekt van June naar Val's vrouw, van haar naar Val, van Val naar zijn moeder, en van haar naar Soames. Gedurende één krankzinnig oogenblik had Soames gedacht: „Waarom zou ik het niet terugkoopen ? Het was bestemd voor mijn —". Maar onmiddellijk daarna had hij die gedachte weer verbannen. Zulk een overwinning zou al te luguber zijn; met te veel vernederende herinneringen voor hemzelf en Fleur. Zij zou na wat er gebeurd was ook nooit daar willen wonen. Neen, de plaats moest maar in handen komen van den een of anderen „pair" of O. W'er. Ze was van 't begin af aan een