is toegevoegd aan je favorieten.

Te huur

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oorzaak van twist geweest, de aanleiding van de veete; en zonder de vrouw was het een ledige schelp. „Te Koop of te Huur." Voor zijn geestesoog verscheen het bord hoog boven den met klimop begroeiden muur, dien hij had laten bouwen.

Hij liep de eerste def twee tentoonstellingszalen door. Er was wel een heele massa werk! En nu de man dood was leek het niet meer zoo banaal. De teekeningen waren werkelijk aardig, met een onmiskenbaar gevoel voor perspectief en iets persoonlijks in de techniek. „Zijn vader en mijn vader; hij en ik; zijn kind en het mijne!" dacht Soames. Zoo was het van den een op den ander overgegaan! En alles om die Vrouw! Zachter gestemd door de gebeurtenissen der laatste week, en eenigszins beïnvloed door de droefgeestige schoonheid van den herfstdag, kwam Soames dichter, dan hij het ooit geweest was, bij het besef van de waarheid — dat het begrip van een echten Forsyte te boven ging — dat de belichaming van Schoonheid een geestelijke kern heeft, die alleen ontdekt kan worden door een toewijding die zichzelf vergeet. Toch was hij dicht bij die waarheid door zijn liefde Nvoor Fleur; misschien begreep hij daardoor hoe het kwam, dat hij den prijs gemist had. En daar, temidden van de teekeningen van zijn bloedverwant, die datgene veroverd had, wat buiten zijn bereik was geweest, dacht hij aan hem en haar met een verdraagzaamheid, die hem zelf verbaasde. Maar hij kocht geen teekening.

Juist toen hij de zaal weer wilde verlaten, om naar buiten te gaan, gebeurde er iets, waar hij wel even aan gedacht had, toen hij die binnenging — hij kwam Irene zelf tegen. Dus zij was nog niet weg en bracht nog een afscheidsbezoek aan de nalatenschap van dien man. Hij onderdrukte den even nog onwillekeurigen drang van zijn innerlijk gevoel, de werktuigelijke reactie van zijn zintuigen op de bekoring van deze vrouw, die eens de zijne geweest was en ging haar met afgewenden blik voorbij. Maar toen hij haar voorbij was, kon hij niet nalaten om te kijken. Dit was dan het onherroepelijk einde — het vuur en de kracht van zijn leven,