Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

8

dan zei 'k d'r toch ook geen spijt van hebbe....

— Geef ze mijn dan maar, moeder, dan gaat 'k der meteen nog effe mee na Leen....

Zaterdagavond lag Kee, op haar knieën, den geverfden vloer te boenen. Haar moeder zoomde het laatste kleedje om. Uit oude stukken tapijt, die haar moeder nu en dan in haar werkhuizen had meegekregen, had Kee vierkante kleedjes geknipt, om voor de deur, het kastje en de kachel te leggen. De gordijnen hingen schoon voor de ramen; het linnen tafelkleed was ook gewassche»; op de kaalste plekken van de wanden had Kee lang-bewaarde platen gespeld.

— Nou mot 'k d'r toch nog op toelegge.... zei de moeder.

— Nou, zooveul is da' nou nie, moeder

'k het alles zoo goeiekoop mogehjk genome en voor de bordjes en zoo ken je

nerreges nie zoo goed terech as op de

mart Ken ik 't hellepe, da' d'r zooveul

noodig was?

— Nee, maar éen-tachentig voor die bloedkrale belle, da's toch tegeef

— Leen wou d'r nie meer voor geve.... voor drie-vijftig ken ze echte djjemante krijge, zee ze, en wfj benne d'r toch mee gehollepe

Sluiten