is toegevoegd aan uw favorieten.

Passieleed

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

iié

sierk-moeten-zijn, misschien nog wel een tijd,' dat jou de taak opgedragen wordt, iemand gelukkig te maken. Als 't zoover komt, geef je dan heelemaal aan die taak. Beloof je me dat?

OLGA.

Ja, dat beloof ik u. Mag ik u dikwijls schrijven? 'k Heb altijd zoo waarachtig veel van u gehouden. U is altijd als een moedertje voor me, geweest en als ik u wel eens gekwetst heb met mijn, nou ja, wat erg moderne, mijn wat erg wereldsche uitvallen, och, dan moet u dat maar probeeren te vergeten. Er zijn nog wat veel wilde haren aan mij.

Mevrouw BUYS. Wij moeten bij de jeugd zooveel vergeven en vergeten, kind.

OLGA.

Ja, mevrouw, maar wij voelen de dingen ook nog zoo anders.

Mevrouw BUYS.

Ja, dat is zeker; jelui voelen de dingen wel héél anders; wij oudere menschen schijnen daarin te moeten berusten; er blijft ons niets anders over. — De dominé zul je niet goeden dag kunnen zeggen, kind.

OLGA.

'k Hoorde 't zooeven van Marie; treurig; die goeie man. 'k Heb niet den moed, mevrouw Walters persoonlijk even goeden dag te zeggen; ik ben bang dat ze me niet zal willen ontvangen. Wilt u haar voor mij groeten

3