Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

10

stuk. Men moet zich dat niet &ering voorstellen, zei een tprpedist-majoor. In Indië is een torpedoboot in vredestijd een drijvende menagerie. Ieder heeft er zijn kooitje, huisdiertje of wat ook. Alles moest natuurlijk weg, om de zaak zeeklaar te maken. Je moest telkens voor 14 dagen varen. In den vaar tijd kom je geen oogenbljk tot rust. Als je niet direct dienst heb, moet je altijd wat anders doen. Van slapen is eigenlijk geen sprake. Alle gemakken en zonnetenten zijn van boord verdwenen. Zon en staal wedijveren in uitstraling van warmte. Op de jagers is het nog veel erger, 't Zijn levende kolenmijnen met een gewone temperatuur van 120 graden. Onder alle omstandigheden moest kolen geljaden worden.

Onze matrozen hebben zich, hoewel het uiterste van hen geëischt werd, voorbeeldig gedragen. Gevaar zagen ze niet. Men kon alles van hen gedaan krijgen, omdat ze zagen, dat het noodig was. Dag en nacht waren ze op hun hoede. Merkwaardig was, hoe iedereen zich volbloed Nederlander voelde. Zoo waakzaam was Jantje en zoo ongevoelig voor aanbiedingen, die telkens gedaan zijn, dat zoowel de commandant van de Emden als Japansche en Engelsche autoriteiten te Hul,l, Edinburgh en elders den Nederlandschen torpedobootdienst hoogelijk hebben geroemd. De commandant der Emden moet getuigd hebben, dat hij in de Indische wateren geen kans had.

Op het stuk van neutraliteit verstond Jantje geen gekscheren, maar voor den ongelukkigen, vreemden wapenmakker heeft hij steeds een goed hart getoond, 't Was een lust, vertelde een officier, die de bemanning van de Fransche torpedoboot Mousquet geborgen had, onze jongens met de grootendeels Annamitische matrozen te zien omgaan. De naakte kerels waren in een ommezien in de Zondagsche baadjes van onze jongens gestoken en met zoetige en pittige weldaden overladen, ja een enkele zat met zijn ongelukkigen kameraad uit den vreemde diens zeemanslot te begrienen.

Ja maar, vroegen wij, hoe ging dat met de taal? Och mijnheer, was het antwoord, al|S een matroos vloekt of zijn hart uitstort, doet-ie dat internationaal. Hoe, mag onze Lieve Heer weten, maar matrozen verstaan elkaar altijd in 3!/2 minuut. Zooals gezegd borg deze officier de bemanning van de Mousquet. De eerste officier en tamboer-majoor stierven kort na hun redding. Zij zijn met militaire eer begraven. Het patriotisme der Duitschers gaf ons veel te stellen. Op het draadloos station te Sabang was gemerkt, dat de geïnterneerde Duitsche schepen, hoewel de draadlooze installatie er natuurlijk af was gehaald, seinen gaven, vermoedelijk aan

Sluiten