is toegevoegd aan uw favorieten.

De Eerste Wereldoorlog en wat de toekomst brengen zal

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

dan daar stukken hout en hielpen den een na den ander. Als de mannen uitgeput waren, duwde de onderofficier hun de stukken onder de armen. Ten slotte had hij elf man bij elkaar verzameld.

Meer dan een uur dreven zij zoo tusschen leven en dood op zee rond. De onderofficier deed zijn uiterste best den mannen moed in te spreken, zelfs poogde hij ze een refrein van een populair liedje te doen meezingen. Hoewel hij zelf gewond was, bleef hij steeds opgeruimd. Niet minder dan vier man zagen wij in de diepte wegzinken. Hun reddingsboei, in den vorm van een stuk wrakhout, hield hen zóó boven water, dat zij nog juist konden ademhalen en bij een poging om hun houding te vergemakkelijken, verspeelden zij hun eenige kans.

Toen de onderofficier in de verte den rook van de ter hulp ijlende torpedobooten zag, juichte hij zoolang, dat hij> de hoop der anderen weer deed herleven. Ten slotte was hij zoo uitgeput, dat men hem slechts met moeite kon oppikken. Den volgenden dag woonde hij de begrafenis bij van twee zijner kameraden, waarbij hij aan den eenen voet een zwarte schoen droeg, een witte gummischoen aan zijn verbonden voet, terwijl zijn rechterhand ook verbonden was.

De Duitsche kruiser „Embden" van het eskader in de Chineesche wateren, waarvan gedurende zes weken niets was vernomen, verscheen plotseling in de baai van Bengalen. De kruiser nam 6 Engelsche schepen, waarvan 5 tot zinken werden gebracht. Het zesde schip werd met de bemanning naar Calcutta gezonden. Begin Oct. had de „Embden" reeds tien schepen in den grond geboord en een kolenschip genomen.

Den 14 Sept. trachtte een Duitsch stoomschip in de Cameroon-rivier de Engelsche kanonneerboot „Dwarf" te laten zinken door een bom. Deze poging mislukte en het stoomschip werd genomen.