is toegevoegd aan uw favorieten.

Beschouwingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Als teekenaar, zuiver romantisch, is hij niet te betwisten. Twee zijner groote uitingen (hij begon met deze serie in 1912) dragen de naam van de Jachtknechten (1912) en „Vita Summa in mortem transcendit," en deze is de Doode Christus, gekruist, het hoofd ter zij, en waar de groote bloeddruppel valt, zwerven de witte duiven ('t werk is uit 1917). Er is in deze teekeningen verschil. De laatste is symmetrisch, en vertoont een der „figuraties" uit Willem van Konijnenburg's beschouwingen op eenvoudige wijze. Zij is rijker en vaster, statiger, eenzamer, dan de Jachtknechten. Zij heeft de eigenschappen in puurder vorm. Zij heeft ook de lichtvlaag die bij andere werken uiterlijker is (Ruiters, uit 1913), want deze „vlaag" draagt hier dieper beteekenis. Deze teekening, deze gekruiste Christus is de merkwaardige saamkomst van bouw en licht, van innigheid en zekerheid. Haar rhythme is haar beweeglijkheid en haar vastheid; haar licht is haar teederheid; de vorm is kennis en gevoel in eens. Er is hier niets dat stoort, evenmin als in „Overgave," waar ook de achtergrond, hoog, ijl, en toch sterk, een groot deel van 't werk werd ....

4