is toegevoegd aan uw favorieten.

Ideeën en problemen in Goethe's Faust

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

- 104 -

dige genot, uitgesproken. En als Mephisto opmerkt: „Doch guter Freund, die Zeitkommtauch heran Wo wir was gut's in Ruhe schmausen mogen", roept Faust verontwaardigd uit:

„Werd' ich beruhigt je mich auf ein Faulbett legen,

So sei es gleich um mich getan!

Kannst du mich schmeichelnd je belügen,

Dasz ich mir selbst gefallen mag,

Kannst du mich mit Genusz betrügen;

Das sei fiir mich der letzte Tag!"

Als Mephisto hem na het sluiten van de weddenschap dwingen wil tot het geven van een geschreven document, spreekt hij vol verontwaardiging de woorden:

„Rast nicht die Welt in allen Stromen fort, Und mich sol 1 ein Versprechen halten!"

Faust is overtuigd, dat hij het streven van zijn volle kracht in de weegschaal zal kunnen werpen. Hij, die eertijds walgde van zijn bespiegelend, wetenschappelijk leven, wil nu in de diepten der zinnelijkheid zijn gloeienden hartstocht bevredigen. Hij wil:

„Sich stürzen in das Rauschen der Zeit,

Ins Rollen der Begebenheit!

Da mag denn Schmerz und Genusz,

Gelingen und Verdrusz

Mit einander wechseln wie es kann;

Nar rastlos betatigt sich der Mann".

Dat Faust alleen zoo hevig mogelijk het leven wil beleven, onverschillig in welke vormen en