is toegevoegd aan uw favorieten.

Hoofdfiguren der geschiedenis van het wijsgeerig denken

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

toezicht zouden oefenen op handel en industrie, en zouden werken tot bevordering der algemeene welvaart, liefde tot God en de harmonie der menschen. Leibniz' plannen dienaangaande zijn afgestuit op politieken tegenstand, maar hebben toch tot resultaat gehad de stichting der akademies van wetenschappen te Berlijn en te Petersburg. Van,1676 tot 1700. leefde Leibniz te Hannover als Hofraad en bibliothecaris; daarna vertoeft hij elf jaren te Berlijn als president der aldaar gestichte Akademie van wetenschappen; vervolgens is hij te Weenen woonachtig om voor Prins Eugenius zijn wijsgeerige Monadenleer te boek te stellen. Naar Hannover teruggekeerd leeft hij nog twee jaren in de hem bekende stad en sterft in 1716.

Uitermate omvangrijk is Leibniz' schriftelijke arbeid. In de bibliotheek te Hannover wordt zijn briefwisseling met meer dan duizend personen bewaard, bestaande in 15000 nummers. In de meest verscheidene vakken van menschelijken arbeid begeeft zijn denken zich ; boven alle heeft de wiskunde en de wijsbegeerte zijn liefde. Een samenvatting zijner wijsgeerige beschouwingen gaf hij niet; een uitdrukkelijke behandeling zijner wijsgeerige grondgedachten zelden. Zijn filosofie moet uit zijn werken te voorschijn gehaald worden. Leibniz is geen stelselbouwer, maar de vinder van eenige belangrijke wijsgeerige denkbeelden van centrale beteekenis, die onderling in geen

86