is toegevoegd aan uw favorieten.

Freule Edith

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

116

OP DEN HEEGHENHORST

op Egerton House bekeek, zeiden Herbert en Florence dikwijls: „Bij jou zien we geen familieportretten. En je papa is toch baron." Zoo iets konden ze niet begrijpen. „Ze zijn in Holland, op den Heeghenhorst!" antwoo/dde ze dan, verdrietig, dat zij haar voorouders niet kon voorstellen.

„O!" zeiden de kinderen en keken eerst haar en dan elkaar wat ongeloovig aan. Wat ze niet zagen, daar geloofden ze niet aan. En zij gissend, dat ze haar niet geloofden, voelde zich gekrenkt en treurig.

Nu moest zij lachen om dat gekrenkt-zijn van vroeger; 't was bespottelijk.

VIJFTIENDE HOOFDSTUK MARC ONTVANGT TIJDING VAN ROSE.

Langzaam, haar sleep over den arm, toog zij naar boven, de trappen op, door de gangen behangen met antieke schilderijen en gobelins bezet met tafeltjes vol chineesch en japansch en antiek porselein in gedempte, bonte kleuren. Ze zag zichzelf herhaaldelijk in kolossale spiegels, en ze bewonderde haar houding en haar Juno-gestalte mooi, vol, beeldzuiver gewelfd, streng-belijnd in het glanzend zwart van haar rijkleed. Ze keek voldaan.

Haar kamer binnentredend, vond ze Fanchette, haar kamenier, spelend met een zonnestraal, een doorschijnend wit lint, gespannen van bovenaan het linkerboogvenster tot onderaan de wit verlakte, met goud gebiesde, deur. Fanchette liet er