is toegevoegd aan uw favorieten.

Liefdesstrijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

86

BIBLIOTHEEK VAN „BE PRLNS"

„Ik kon niét eerder terugkomen, méneer. Ik heb mijn best gedaan," haastte Billy zich uit te leggen. „Je had'toch 'wél kunnen roepen."

„Neen, meneer, dat was mij onmogelijk. Ik was juist op den grond aangeland, toen ik een donkere gedaante, die veel op den Padre geleek in de verte zag verdwijnen.

Ik achter hem aan, maar de oude man liep zoo snel dat ik hem slechts met moeite kon inhalen. Toen heb ik geschreeuwd zoo hard ik kon, tot hij eindelijk bleef staan. Ik vroeg' hem waarom de kerkdeur open was met den sleutel in het slot. En hij vertelde mij dat een heer uit hotel te Paso Robles bericht gezonden had of hij 's middags de kerk aan een dame mocht laten zien. De Padre, die dien dag aan een sterfbed moest doorbrengen, stak den sleutel in de deur met een briefje er aan met het verzoek dien bij het verlaten van de kerk er weer uit te nemen en. te verbergen onder een steen nader door hem aangeduid. ' Opeens was de Padre ongerust geworden dat zijn instructies niet opgevolgd waren; hij was er heengegaan eh had, zooals hij gevreesd had de kerkdeur open gevonden. Hij had die op slot gedaan en was daarna naar de stervende teruggeijld. Vandaar dat hij zoo hard liep."

„Wilde hij je den sleutel niet meegeven?" vroeg Nick.

„Jawel, maar het was zoo donker, dat ik vreesde den weg niet terug te kunnen vinden."

„Nu wé mogen dankbaar zijn dat alles zoo goed afgeloopen is," zei Angela.

Het was bij twaalven. Ze stapten onmiddellijk in de auto en tuften langs den donkeren weg, waar slechts hier en daar nog een licht door de ramen van de huizen schemerde, naar het hotel. Zoodra de auto stilhield, werd de deur geopend, en de portier verschoen, gevolgd door John Falconer met een dame.

„We hebben ons erg ongerust over u gemaakt," zei Falconer.