is toegevoegd aan uw favorieten.

Eene misdeelde

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

den te veel recht van bestaan, om met een enkel verstandig woord te worden uitgeroeid. Zoo velt men in ' het woud geen zwaren boom met een enkelen bijlslag; daar zijn krachtiger en meer houwen voor noodig. En zoo kon ik, de gebrekkige zwakke, die zelve te veel overtuigd was van het onrechtvaardige in deze wereld, Barbara niet overtuigen, dat, hoewel hare redeneering schijnbaar veel waars bevatte, een natuurlijke band elk mensch bindt aan zijn gezin, en hem naast de genoegens, plichten oplegt; dat het daarom haar plicht thans was, haar eigen belang een tijd op te offeren, ter wille van haar zieke moeder.

Ik bemerkte hoe haar zelfzucht zou zegevieren op haar kinderlijken plicht, en toen zij des avonds, nadat zij tante verzorgd had voor den nacht, baar schrijfmap te voorschijn bracht, vermoedde ik, dat zij den ouden tyran gunstig ging antwoorden.

>Hoor eens Barbara,* riep ik toen haastig; »schrijf aan je mijnheer, dat je nog drie maanden hier moet blijven.*

♦Maar Emilia, dan kan ik hem immers even goed voor altijd afschrijven I«

♦Wat misschien wel het beste zou zijn !« ried ik nogmaals dringend, een laatste poging aanwendend haar over te halen.

♦Onzin !« riep zij onwillig en doopte de pen in den inkt.

♦Wat ben-je dan van plan te schrijven ?«♦Dat ik Zaterdag terugkom. Ik zal dokter Geevers vragen een geschikte verpleegster te zoeken, George en Betty moeten haar maar betalen, en dan op die manier hun deel bijdragen aan de verpleging van mama.*

♦O, geld is hier geen bezwaar, behalve George en