is toegevoegd aan je favorieten.

De vreemde heerschers

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

3°9

het dan wel? Hirtfeld Walter Wat was een

Walter tegenover Hirtfeld? De onspoed van Viani was voor Zacharia als het inluiden van een nieuwen tijd!

In zijn vele eenzame uren gingen en dreven de gedachten, door niets gestuit en door niets afgeleid, vanuit een zoeten droom en een onstuimig verlangen, naar een glanzende mogelijkheid en een verwerkelijking. ... Zou dan, eens, ook voor hem de kans

komen kunnen? voor hem voor hen

Angelina en Enrico?... Hij zag ze op Fulmignano... hij zag er zichzelf....! Tranen, die hem een schrijnende pijn gaven, welden in zijn arme, blinde oogen, als hij, alleen, aan het kleine venster hoog in Angelina's huis, over de wijngaardhellingen van Montagnola heen, de sparrenrijen van Fulmignano aanschouwde, onder de rotswanden van den berg.... Hij zég de paden zich teekenen door het erf, hij zag de loggia's van het huis, de hooge vertrekken, de schuren, de

stallen Hij trad er binnen, hij keek er rond, hij

zat er neer, schreiend van een te groot geluk. Soms was het hem, of morgen Walter Fulmignano zou verlatenden hij er zijn intrek ging nemen Koortsig

tastten zijn frommelende vingeren naar den zeemen zak op zijn borst.

En eensklaps, men wist niet hoe en van waar, verluidden weer nieuwe geruchten door het dorp: — in Cavarna en Pambio was men van plan, den grooten heirweg van Montagnola tot boven toe door te trekken.. Het was het oude plan van Zacharia-zelf, zoo vaak vaaglings geopperd, en dat nu, langs onnaspeurlijke paden, weer terugkwam in het land. En Zacharia triumpheerde. Eindelijk! Eindelijk! eindelijk kreeg het volk dan eens oogen in zijn kop en pit in zijn knoken; eindelijk scheen het wakker te worden!