is toegevoegd aan uw favorieten.

Angelina's huwelijk

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

92

nooit gedaan had, te Vertellen, Izachtjes en vaag voor zich heen, van zijn .jeugd en van het eenige meisje, dat hij in die jeugd ernstig had lief gehad....

„Het was een lief aneisje,~en zij hield' ook wel van mij, maar niet genoeg.... zij kon het niet helpen.... izij nam eindelijk den man, van wien zij meer hield.... ik hoop, dat hij haar gelukkig heeft gemaakt.... ilk heb er lang verdriet van gehad.... tot ik hier kwam...."

„Hoe heette (zij ?" vroeg Angelina.

„Zij had een lieven naam.... Anita."

Angelina knikte.

En in een .gelijke opwelling begon ook zij te vertellen van haar acht schoonste jeugdjaren, die verloopen waren in iwachten en trouw blijven, en van de korte maanden van geluk, die zij eens beleefde, vóór dé (geliefde haar verliet en naar Amerika trok

„Ik dacht dat hij ook voor mij wegtrok, voor ons later geluk, om ons leven beter te grondvesten.... Ik wou hem niet afvallen, toen het langer duurde dan ik dacht. Ik zei: Geduld! geduld! Tot zijn broer op een dag was thuis gekomen, en ik wist, dat hijzelf voor goed daarginder zou blijven.... En zoo'n verdriet kan toch sterven met den tijd.... volkomen sterven...."