is toegevoegd aan je favorieten.

Het verstoorde mierennest

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

304

uitgegaan. Hrj zou alles uitpakken en tot een verrassing neerleggen op haar kamer. Druk in zijn bezigheid, trof zij hem; hrj was te beschaamd om iets te zeggen. Als iemand die op een kwaad betrapt is, sloop hij heen.

Toen zij hem later bedanken kwam, de hand uitstak, die hij in zijn beide handen drukte, niet wetend wat te beginnen, had zij weer dien glimlach in de «oogen, den glimlach die hem betooverde en vernederde.

Maar hij voelde wel dat hij haar een groot genoegen had gedaan.

Het voorjaar begon met mooie heldere dagen. Zij hadden nu ook allerlei andere zaken van het schip gehaald: de grammofoon, boeken, keukengereedschap; het huis was intiem en gezellig geworden. In den tuin begonnen de bessenstruiken reeds uit te loopen. Kleine Bob, nu drie jaar, een babbelend levendig kereltje al, met zijn groote gitzwarte oogen, mocht rondkruipen in het zonnetje op den grooten heerlijken zandhoop dien Jonathan voor hem had opgeworpen. Ook Jimmy graaide met zijn nietige handjes houten vormpjes vol en trachtte koekjes te bakken, die in zilveren stof uit elkander korrelden.

Terwijl zijn lieve huishoudster voor bet eten zorgde — zij wilde nooit zijn hulp in de keuken, volhoudend dat dit vrouwenwerk was — kon Jonathan uren lang gelukkig zijn met de kinderen. Hij dacht dan aan zijn eigen kleintjes terug, voor wie hij nimmer een uur had gehad, streelde Bob door zijn zwarten krullekop en verbeeldde zich, zijn eigen Bartje te liefkoozen.

Dan schoot zijn hart vol, tranen zwollen in zijn oogen, maar de kleine kerel kon hem op zulke oogenblikken zoo vreemd, zoo diep-ernstig aankijken, als voelde hij zijn weemoed mee en dacht aan zijn Poohche moeder, die in de diepe zee lag vèrweg, waar zelfs de rust van den bodem haar niet was gegund.