is toegevoegd aan je favorieten.

Twintig jaar later

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

307

ook zoo te doen. Voor ditmaal hadden de musketiers een waardig tegenstander gevonden.

Na met zorg de deur achter zich gesloten te hebben, ging Mordaunt het onderaardsche gewelf binnen, stak zijn ongehavenden degen in de scheede en bereikte het naburige huis; hier bleef hij staan om zich te betasten en adem te halen.

„Het is goed afgeloopen!" zeide hij; „ik ben niet gewond, eenige krabben, ziedaar alles, twee aan den arm en een aan de borst. De slagen, die ik toebreng, zijn beter. Vraag het slechts aan den beul van Béthune, aan mijn oom de Winter, aan koning Karei! Nu geen seconde te verliezen, want die seconde zou hen kunnen redden, en zij moeten alle vier tegelijk sterven, door één slag, gedood door het kruit der menschen, bij gebrek aan dat van God. Laat ik loopen, totdat mijn beenen mij niet meer kunnen dragen, totdat mijn hart begint te zwellen in de borst, maar ik wil vóór hen aankomen."

Mordaunt liep langs den kortsten weg naar de naastbijzijnde cavaleriekazerne, die op een kwartier afstands was gelegen. Hij legde dit kwartier in vier of vijf minuten af.

Aan de kazerne gekomen, maakte hij zich bekend, vroeg het beste paard, sprong er op en reed snel weg. Een kwartier later was hij te Greenwich.

„Daar is de haven," murmelde hij; „dat donkere punt daar is het, „Hondeneiland'". Goed! Ik ben hen een half uur voor, misschien wel een uur. Dommerik die ik ben! mijn dwaze haast heeft mij bijna doen stikken. Hoe nu tusschen al die masten en al dat touwwerk 1'Éclair te vinden?"

Op het oogenblik dat hij deze woorden sprak, stond, als om te antwoorden op zijn gedachten, een man op, die achter een rol kabeltouw verscholen was en die eenige passen naar Mordaunt toekwam.

Mordaunt haalde zijn zakdoek te voorschijn en zwaaide er een oogenblik mee door de lucht. De man scheen dit te merken; toch bleef hij op dezelfde plaats, zonder een pas vóór- noch achteruit te doen.

Mordaunt maakte een knoop aan iedere punt van zijn zakdoek; de man trad op hem toe. Het was het overeen-