is toegevoegd aan uw favorieten.

De rijke jongeling

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

117

loon gekost, en daarvoor heeft hij de hele dag in

het tuintje geklopt, geklopt matjes, matrassen,

vloerkleden.... Het stof dwarrelde in de hele buurt, van de vuile stukken weer op de schone, in de ramen, in de keuken, in de neuzen en monden...."

Frans sprong op. „En de stofzuiger-dienst ? Leren die ezels dan nooit? Of willen ze niet? Luister eens, kind: ik vind 't heel interessant, maar we hebben hier geen fröbelschool. Met al die rapportjes van de verschillende afdelingen is 't voortaan uit. Ik ontwerp juist een instructie voor al de chefs. Op die manier zouden we er in duizend jaar nog niet zijn. Wie niet horen wil moet voelen. Ten slotte is 't mijn eigen schuld: ik had veel eerder moeten begrijpen dat ik me niet met de gangloper van vrouw A en 't stuipenkindje van vrouw B kan ophouden. Iedereen kan 't goed bij me hebben, die zich aan de voorschriften houdt. De rest kan inrukken. We zullen van de stad een ideaal woon- en werkplaats maken, maar niet afwachten tot iedereen daaraan uit eigen beweging meedoet. Nu — vind me niet onvriendelik, ik heb weinig tijd ...."

Bij 't heengaan zei Maria nog: „onderzoek jezelf, Frans Blijf nederig en onderworpen ...."

Ze liep met gebogen hoofd naar kamer 7 terug. Cooper kwam de gang door; hij was met enkele grote passen bij de deur en hield die voor haar open. Toen ze opkeek en hem met een glimlach dankte, werd hij rood in 't gezicht.