is toegevoegd aan uw favorieten.

De zwarte wagen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

90

— Hoe hep je dat angelegd.... je hadt toch geen geld, vroeg hij nieuwsgierig.

— Als' ik niks meer hep, hep ik altijd nog wat, deed ze geheimzinnig. Die z'n allerlaatste cent uitgeeft, is een verlore mensch.

— Ja-ja, nikte hij, alsof hij het volledig begreep. Veel duidelijker werd 't hem intusschen niet. Als

je niks meer hebt, meende hij, heb je ook niet meer, niks is toch niks. Hij ging er evenwel niet verder op in, ze had zeker nog wat achter af. Nou goed, 't smaakte er niet minder om, zelfs als ze t had gejat. Lekker spekkie, dat gaf nieuwe kracht! En de hondjes, die kregen er ook van, de harde zwoerdjes nadat ze die zelf volmondig hadden uitgekauwd.

De tweede nacht, in- het hagelnieuw gespan, verliep onbelemmerd en ongestoord; er gebeurde niets.

Wel keften af en toe de beesten als er een gerucht langs schoof, schrikten ze zelf eveneens op, doch daar bleef het bij; niets verontrustte verder.