is toegevoegd aan uw favorieten.

Ernst en scherts uit den wereldoorlog

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

94

Je zei dat je zoo verlangde naar huis en de koe en Lotje Diehl. Dat kan ik me allemaal best begrijpen, lieve Hans, maar je moet je er toch een beetje tegen-in zetten, hoor ! Ons huisje loopt niet weg, de koe krijgt van mij op tijd haar eten en Lotje Diehl zal warempel na den oorlog ook nog wel te vinden zijn. Al haar vrijers zijn opgeroepen en ze zullen haar dus niet voor je neus wegkapen. Ik ga zoo des avonds nog weieens naar haar toe en wrijf haar onder den neus hoe leelijk het staat de jongens zoo voor den gek te houden. Van de week huilde ze een deuntje en zei, dat ze het zoo naar vond dat jij weg was. Ik lachte in mijn vuistje, want ik zou heel blij zijn als het naderhand met jullie wat werd.

Maar zoover zijn we nog lang niet. Ik lees geen kranten meer; als ik al die narigheid lees, heb ik rust noch duur meer. Ik vind onze nieuwe kanonnen heel mooi en heel knap uitgedacht, maar ze moesten er niet mee mogen schieten! Foei! het duizelde me toen ik las wat ze daarmee uitvoeren. Het spijt me nu, dat ik indertijd, toen ik met je grootvader-zaliger in een museum was, zooveel schik had ik een kanon, maar het zag er toen ook zoo goedig uit en het stapeltje kogels dat er naast lag, was al heelemaal verroest.

Nu lieve Hans, mijn vingers zijn stijf van het geschrijf ; ik hou er mee op, hoor ! Je hebt nu weer wat van het oudje gehoord en nu krabbel je maar gauw weerom ! Heu die worst nu voor jezelf ; als je aan 't uitdeelen gaat, schiet er weer niets voor jezelf over, ik weet hoe je bent! Dag Hans ! sta niet stil als jé de wacht hebt buiten-als je een beetje heen en weer loopt, blijf je warm en vat je geen kou en denk aan de groene zeep en aan je hals. Schrijf ook eens aan Lotje eri haar vader en vergeet niet mij je adres te staren als je ergens anders heengestuurd wordt

Ik ben nog maar dankbaar, dat je nog niet in 't vuur bent \ Als het zoover is, is 't met mijn leven gedaan.