is toegevoegd aan uw favorieten.

't Markiezinnetje

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

leeren. Een aanstaande Markiezin van Vauclain moet anders onderwezen en opgevoed worden dan de kinderen hier in 't dorp, dunkt me."

„Ge hebt volkomen gelijk, 't spijt mij zelfs, dat ik er niet eerder aan gedacht heb. Maar zoudt ge mij ook willen helpen om een geschikte persoon te vinden?"

„Ik schrijf van daag nog aan vrienden van mij naar Parijs, die weten hoe men zoo iets moet aanleggen."

Zoodra de Baron vertrokken was, liet de Markiezin haar kleindochtertje bij zich komen en 't viel haar al weer op, hoe bleek en verdrietig 't kind er uit zag.

En dan zoo bang, net een arm verschrikt vogeltje!

Hoewel de trotsche, oude vrouw er zelve de schuld •van was, dat 't kleine meisje altijd iets schuchters had in haar tegenwoordigheid, hinderde het haar toch.

„Hoe gaat het met je lessen?" vroeg ze, niet onvriendelijk.

„Goed, meester Laribeau is tevreden, grootmoeder." „En vind je leeren prettig?" „Jawel, grootmoeder." „Geef me eens een kus ...

Pauline gehoorzaamde, maar zonder blijdschap of hartelijkheid. De Markiezin had in al dien tijd niet getracht het vertrouwen of de liefde van haar kleindochtertje te winnen, dus was zij haar vreemd gebleven.

85