is toegevoegd aan uw favorieten.

Willem Wijcherts

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

116

»Hè?« Ontzet keek Willem den Nassauer aan.

Hij had den eerloozen moordenaar van Aremberg herkend, Maarten de tasschenmaker van Amsterdam.

«Weg schurkte riep hij verschrikt. Zijn gelaat gloeide van toorn en van angst; nu vreesde hij 't ergste voor Treslong.

«Weg, wegl Schurk!« Moedig plaatste de knaap zich voor Maarten. «Je bent een schurk, een schurk... een dief!«

«Boeh! boehl mannetje 1« grijnsde Maarten; zijn sluwe oogen loerden rond; toen keek hij geërgerd den stouten knaap aan. Elk oogenblik was kostbaar immers, en Treslong zou zeker wel iets van waarde bij zich dragen... «Uit den weg! kindte siste hij tegen Willem en wild sleurde hij den knaap ter zijde, Willem struikelde...

Een vluchteling naderde, 't was Michiel met de donkere oogen, en den somberen blik...

Maarten zag hem komen. Een nieuw plan was gevormd.

«Hierheen, maat!« riep hij den naderende toe. «Allo! je bent zeker ook niet afkeerig van een eerlijke verdienste?* grijnslachte hij. «Kom, knevel even dien dwazen knaap, ik zal het werk wel doen en wat ik vind op dat heerschap daar, deelen we eerlijk. Spoedig dank

»Wat?« De sombere oogen keken den spreker aan, begrepen maar half... Toen flitste plotseling een scherp licht in den donkeren blik. Hoor! wat zeide die knaap ?

«Moordenaar k gilde Willem, die door Maarten met veel inspanning onder de knie werd gehouden. «Aremberg heb je óók vermoord, 'k heb het gezien, bij Heiligerlee,... en je hebt hem alles afgenomen! Moordenaar 1«

Maartens gelaat verbleekte. Hij trok zijn kortjan, 't staal glinsterde boven de borst van den knaap ...

«Eindelijk!« klonk de heesche kreet van Michiel.

«Meester, je zult gewroken worden!* Een sprong