is toegevoegd aan je favorieten.

Vertellingen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE POP VOOE DE|PKINSES.

„Dus mevrouw," zei de dokter, terwijl hij afscheid nam, „u bent nu geheel op de hoogte. Mocht de kleine vannacht onrustig wezen, dan weet u, wat u te doen hebt. Nogmaals, gevaar is er op 't oogenblik volstrekt niet. En morgen kom ik kijken, zoo vroeg ik kan."

Daarmee ging hij heen. Vader lie& hem uit. Moeder bleef stil bij de tafel zitten en staarde voor zich uit.

Toen Vader weer binnenkwam, keken zij elkaar eens aan.

„Je zult je wel flink houden, niet?" begon Vader. „Hij is 't eenige kind niet, dat roodvonk krijgt. Met goede verzorging zal hij er best doorheen komen."

„Wel ja!" antwoordde Moeder, en deed haar best, zoo opgewekt mogelijk te kijken, „ik maak me ook heusch niet ongerust. Ik bhjf natuurlijk vannacht bij hem waken. Morgen ochtend zullen we verder zien."

En zij praatten nog even door over de verpleging van den kleinen zieke en het regelen der huishouding.

„En hoe doen we met Em?" vroeg Vader.