is toegevoegd aan je favorieten.

Liefde overwint

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

7

ten de meesten hoog, de burgemeester stond wegens zijn trotschheid niet best bij de dorpelingen aangeschreven en de man, van wien men liever zijn hakken dan zijn teenen zag, was de veldwachter, die meer dan twaalf bijbaantjes had, en dien men in den regel „Simson " noemde, wegens zijn spierkracht. Hij was de schrik der jongens. Wie eens kennis gemaakt had met zijn esschen stok, verlangde niet om voor de tweede maal met hem in kennis te komen. Volgens zijn eigen getuigenis maakte hij het niemand lastig; armen en rijken stonden bij hem gelijk; maar 't was toch algemeen bekend, dat hij voor boer Harmsen, harder liep dan voor den daglooner Brand. Hij woonde met een huishoudster achter de kerk naast Sprank met wien we eens kennis wenschen te maken. We openen de schuurdeur en roepen een paar keer luide: vblk! Er vertoont zich een hoofd door een luikje. „Loop maar naar die deur," wordt ons toegeroepen. We doen dit, maar struikelen al heel spoedig over eenige klompen, die in wanorde op een zak voor de deur liggen. We tikken een paar malen op die deur.

„Kom maar binnen," riep een harde stem. Door de lage deur traden we een lang smal vertrek binnen. We groeten vriendelijk en met een: „ga zitten man!" werd onze groet beantwoord.

„Je bent zeker een koopman," zei Sprank, die in een ouderwetschen leuningstoel gezeten, welbehagelijk dikke rookwolken uit een groote Duitsche pijp zat te blazen.

„Neen", was ons antwoord, „we behooren niet tot