is toegevoegd aan je favorieten.

Een nieuwe bundel : bloemlezing van Nederlandsche poëzie en proza voor de hoogere klassen van gymnasia, hoogere burgerscholen en voor zelfstudie

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE HEEMSKINDEREN.

297

maar nu was de vlucht het eenige middel om de vervolging te ontgaan. Oe verdreven en vervolgde vluchtelingen wendden zich nu tot Ivo, den vorst van Tarasconië, den machtigsten tegenstander van den verslagen Saforet, die menigmaal de kracht hunner wapenen gevoeld had. Deze nam hen met groote eer op en overwon met hun hulp al zijn buren. Toen ook hij van den banvloek des keizers hoorde, droeg hij die zaak zijn raadslieden voor, Eenige rieden hem, de broeders maar kort en goed uit den weg te ruimen, andere, hen aan den machtigen Karei uit te leveren; de meerderheid echter was van oordeel, dathethetvoordeeligstwas,dekoeneheldendooronbreekbare banden aan het vorstenhuis te verbinden; zij zouden in dit geval niet weinig tot vergrooting van de rijksmacht bijdragen.

Deze raad vond den meesten bijval en men besloot aan Reinoud de schoone Clarissa, de eenige dochter van 't Moorsche opperhoofd, ten huwelijk te geven en hem en zijn broeders de rotsklip aan zee af te staan om daar een onneembare rotsvesting te bouwen. Deze voorstellen werden den koenen held voorgedragen, bereidwillig aangenomen en ten uitvoer gebracht. De vorst leverde zijn schoonzoon geld en werkvolk, ea in korten tijd verhieven zich de sterke muren eener rotsvesting, die men Montalbaan noemde. Wat de wijze raadslieden voorzienhadden, gebeurde; de broeders kampten met groote dapperheid voor Ivo, wiens rijk daardoor gedurig meer uitbreiding verkreeg. De roep hunner daden bereikte echter ook den keizer, die dadelijk met een groote legermacht oprukte naar Montalbaan. Intusschen lag hij vergeefs een geheel jaar lang om de rots en moest dodelijk tot den terugtocht besluiten.

„Zie!" riep Ritsaart van de tinnen naar omlaag ziende, „daar daalt de koningsarend met verlamde vleugels naar het bosch. „Op, Reinoud, hem na, ppdat hij als een geplukte gans naar zijn nest terugkeere." — „Ik mod wat anders doen," zeide zijn broeder nadenkende, „sedertzeven jaar hebben wij onze goede moeder niet gezien, het Verlangen naar haar kwdt mijn hart en ik wil, ik moet tot haar, al is het ook met gevaar van mjjn leven." De broeders waren het spoedig met hem eens; zij gordden hun pantserhemden en zwaarden om en trokken daarover lange pelgrimskleederen aan. Zoo trokken zij uit in de vijandelijke wereld naar het slot Pierlepont. Na vele moeielijkheden bereikten zijhét voorvaderlijk kasteel. Zij werden op hun verzoek tot de burchtvrouw geleid, die dadelijk haar lieve zonen herkende en met luide vreugdekreten in de moederarmen sloot De broeders hadden bereikt, wat reeds lang het doel hunner wenschen was. Nadat de eerste roes van vreugde voorbij was, zorgde de go ede vrouw voor. verkwikking der ver-