is toegevoegd aan uw favorieten.

De gast van Dokter Trevelyan, benevens twee andere verhalen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

III

het leven te laten ruischen door de eenzame zalen.

Als er maar' eerst gezorgd was, dat er nakomelingen zouden komen, dan zou hij in zijn eenzaamheid terugkeeren en het huis zou terugvallen in zijn gewone somberheid, dóe zou blijven, totdat de oude grafkelder van zijin voorouders zich zou openen om hem op te nemen en hem een plaats .te geven naast zijn lieve vrouw.

Hij sloeg zijn oogen op en keek eerst naar haar en toen naar zijn klein meisje. Een uitdrukking van smart en van groote liefde gleed over zijn gezicht»

„O mijn kleine Parel," fluisterde hij en hij strekte zijn handen uit, ,,mijn kleine Parel, als ik jou niet verloren had, o, als jij nog eens terug mocht komen, en mij met je lieve armen omhelzen, zooals. je dat vroeger deed, dan zou ik op nieuw willen levèn. Maar de wreede zee heeft je weggenomen,, lieveling, en zelfs je hchaampje heeft zij niet te-, ruggegeven."

Hij boog zijn gezicht in zijn handen.

Maar hij werd gestoord door het geratel van rij: tuigwielen en hij stond op om zijn eerste gasten te ontvangen.

HOOFDSTUK VII.

Afkeerig van het huwelijk.

Nu was het oude kasteel ontwaakt en stemmen van blijdschap en vreugde vulden de groote zalen met de geschilderde zolderingen en de ouderwet-