is toegevoegd aan uw favorieten.

Trouw in den strijd

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

VERRASSINGEN

119

„Neen, mijnheer," antwoordde Henri op beslisten toon. ,AUes, wat ik bijeen kon verzamelen, is door mij met de grootste zorgvuldigheid ingepakt en bewaard. Maar mag ik vragen, welke papieren u bedoelt? Misschien kan ik eenige inlichtingen geven?'

„Het waren twee stukken, niet groot van omvang en ze lagen tusschen de papieren, die je mij wedergebracht hebt."

„Dat begrijp ik niet."

„Nu, plaag jezelven dan maar niet met de gedachte, dat er mogelijk iets weggeraakt is." „Hoe zagen zij er uit?'

„Zij waren in bordpapieren couvert, donkerbruin van kleur."

Henri haalde de schouders op, terwijl hij het hoofd schudde. Het gesprek liep nu al spoedig over andere zaken.

„Henri," vroeg de baron, „vertel mij nu eens, wat je toch bedoeld hebt, toen je gisteravond van een verplichting ten opzichte van mij sprak."

„Mijnheer," antwoordde de oude, „ik heb nog eens nagedacht over mijn woorden. Thans wenschte ik, dat ik ze niet gesproken had."

De baron dacht, dat Henri ze terugnam en vroeg niet verder; maar de trouwe knecht meende wat anders. Hij wilde liever niet ondervraagd worden in deze zaak. Daarom zei hij dat. Zijn bedoeling en zijn voornemen waren echter dezelfde gebleven.

Na een hartelijk afscheid van den baron en diens gade, vertrok Henri reeds den volgenden dag uit Auerbach. De verplichting, welke nog op hem rustte, was, naar zijn meening, om Frangois op te zoeken en zoo mogelijk tot terugkeer te brengen. Hij had reeds het plan gevormd, om weer naar Chalons te trekken.