is toegevoegd aan uw favorieten.

Veluwsche sagen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dc heistruiken langs den weg en het eikenloof was stoffig en vol meeldauw.

J oen hij op de Beekhoeve van 't paard steeg werd het hem paars en geel voor de oogen, zag hij niets om zich heen dan zwarte vlekken in een schettering van geel en hij dacht tegen den grond te zullen slaan; maar spoedig herstelde hij zich.

Bia bracht hem een kom koud water, die hij in een teug ledigde. Hij bleef mee eten aan den gemeenschappelijken middagdisch, maar hij at opvallend weinig. Toen hij na den maaltijd weer weg moest, was hij eigenlijk liever een uurtje in 't gras gaan liggen.

Om Bia, die al eens gevraagd had of hij zich niet wel gevoelde, niet te verontrusten, steeg hij vroolijk op en zoo reed hij huiswaarts door den laaienden zonnebrand van den zomermiddag.

D e dennen dampten zware harsige geuren uit. Een gloeiend metalen koepel was de

88