is toegevoegd aan uw favorieten.

De avonturen van den Baron von Münchhausen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

86

Constantinopel de bijen in de keizerlijke tuinen te verzorgen had. In den jongsten tijd waren de betrekkingen tusschen Turkije en Egypte van minder vriendschappelijken aard geworden, en de Sultan klaagde mij op zekeren dag zijn nood, dat hij niet wist, aan wien hij zoude opdragen, om de ontstane verwikkelingen weder in het reine te brengen.

Misschien dat ik daarbij een zonderling gezicht heb opgezet, want de Sultan zeide, schalks lachend:

„Wel, wel, Münchhausen, nu trekt ge toch een gezicht, alsof ge zeggen wildet: Maar ben ik er dan niet? Zeg eens, is dat uw bedoeling?"

Ik haalde alleen de schouders op en de Groote Heer ging voort:

„Nu ja, mijn waarde, ik begrijp u. Maar kom nu eens mede op dien houten toren. Ge ziet, dat 365 treden naar boven leiden en tot daarboven dringen geen ooren door, al waren zij ook nog zoo lang. Ik zal u een geheim toevertrouwen. Vooruit nu!"

In eene zekere spanning klom ik naar boven en moest een heelen tijd wachten tot de ietwat corpulente Sultan kwam.

De tijd viel mij dan ook niet lang,