is toegevoegd aan uw favorieten.

Het groot vertelselboek

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

2

DE BEWONERS VAN HET KLEINE TUINHUISJE Hl

Mijnheer Hitchcock stopte ze veilig in een hoekje van 't rijtuig, en mevrouw probeerde ze wat op hun gemak te brengen door ze zachtjes te streelen en vriendelijk-moederlijk tegen ze te praten. Dit hielp! Ze hielden op met huilen en knorren, en 't duurde niet lang, of ze lagen rustig naast elkaar te dutten, net een paar jonge hondjes. Nu veel grooter waren ze dan ook niet.

Mijnheer Hitchcock was hotelhouder. Zijn groot huis stond aan den voet van een hoogen berg, en eiken zomer was het vol logés; die vonden zoo'n kleine afwisseling altijd heel aardig, en toen nu de kleine beertjes uit den wagen kwamen, waren vooral alle kinderen verrukt over die grappige nieuwe speelkameraadjes.

Ze noemden 't eene beertje Tom en 't andere Jerry, en die twee hadden daar in 't begin een heerlijk leventje! Ze liepen en sprongen en rolden vrij door 't geheele huis, en de gasten vertroetelden en liefkoosden ze net zoolang, tot ze zóó groot en lastig werden, dat hun dwaze streken niet meer aardig werden gevonden. Soms zelfs deden ze dingen, die gevaarlijk hadden kunnen worden.

Tom was een kleine snoeper. Hij stal in de eetzaal alles, wat hij maar kon grijpen, en in de keuken maakte hij 't nog bonter! De keukenmeid beweerde bij hoog en bij laag, dat hij opgesloten moest worden. Want wat had ze al niet met hem te stellen gehad! Heele pannen vol versche melk dronk hij leeg, lekkere dikke sneden koek vond ze in 't stroo van zijn hok onder de achtertrap, en er ging geen dag voorbij, of de gasten zagen den bruinen dief weghollen met het een of andere lekkere hapje in zijn bek, terwijl de dikke keukenmeid hem scheldend en met de pook dreigend achterna waggelde. Dan lachten ze, dat ze schaterden — maar voor de keukenmeid was 't natuurlijk niet prettig.

Langen tijd verdroeg mijnheer Hitchcock zijn streken, totdat hij 't eens op een dag al te bont maakte! Toen had hij eerst alle lekkers, dat hij vond, opgesnoept, maar hij wou nog meer