is toegevoegd aan uw favorieten.

Oogst : bloemlezing voor het lager onderwijs

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— 94 —

kelen, Anton, zou ik je nog vergeven, omdat je anders zoo'n flinke jongen bent. Maar ik had je voor zoo eerlijk gehouden, dat ik dacht, dat je er niet om zoudt jokken."

„Ik heb niet gesmokkeld," zei Anton Beek, en trad met èen ruk uit de bank.

Mijnheer Lange keek hem minachtend aan — tegelijkertijd een weinig bedroefd. Hij nam twee schriften uit den stapel.

„Kijk, hier zijn twee antwoorden. Het eene is van Simon Selmer, het andere van Anton Beek. Simon Selmer heeft een vergissing begaan. Hij heeft eens 3 x in plaats van 5 x geschreven. Hij heeft het goed uitgerekend, maar verkeerd geschreven, daar in de opgave 5 x stond, en niet 3 x. Diezelfde opgave, heb jij, Anton Beek, goed geschreven. Maar je antwoord en verklaring is precies zooals van Simon Selmer. Je hebt de heele som uitgerekend, als of er 3 x stond, ofschoon je in de opgave duidelijk 5 x geschreven hebt. Hoe moet ik dit verklaren?"

Anton Beek gaf geen antwoord. De jongens achter hem zaten zoo stil dat men een speld in de klasse had kunnen hooren vallen. Ze zagen dat Anton Beck's nek rood werd onder zijn krullend haar.

Mijnheer Lange vervolgde:

„Je zegt zelf, dat je de sommen Zaterdagmorgen hebt overgeschreven, nadat je ze al Vrijdag had ingeleverd. Je hebt ze afgeschreven uit Simon Selmer's schrift. Je hebt gesmokkeld. En het helpt je niets dat door liegen van je af te schuiven. Daarvoor moest je je toch te goed achten. Hier is je schrift. Ik heb je een 6 voor het smokkelen gegeven. V«.rder zal ik met den rector overleggen, wat er met je gedaan moet worden. Als je nu niet zoo had staan liegen, had ik je met deze 6 vrij gelaten."