is toegevoegd aan uw favorieten.

Uit groot gevaar gered

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

109

„Wat wil je dan doen, Herman?" vroeg Gersau.

„Ik zal u verbergen. Over een week gaan de soldaten naar Rusland en tot zoolang moeten ze u niet kunnen vinden. Dan is het gevaar voorbij en wat er dan verder gebeuren zal, weet ik niet, maar u moet nu dadelijk met me mee. De dokter heeft het ook gezegd."

„Maar, jongen, waar wil je me verbergen ? In het huisje van je moeder zullen ze me gauw vinden."

„Neen, mijnheer, we gaan de bosschen in. Ik weet alle holen en ze zullen ons nooit vinden. Ik weet holen, die Grimald niet eens kent en waar nog nooit iemand in geweest is."

„Ga met hem mee, Eduard," riep Ilse.

„Ja, Eduard, het is het eenige middel, en het kon eens gelukken," drong Agneta aan.

Gersau stond nog een oogenblik in twijfel, maar toen werd ook bij hem de zucht tot zelfbehoud wakker.

„Ik ga mee," zei hij.

Hij trok een jas aan en zette een pelsmuts op.

„Vooruit, Herman. Ik zal me nu maar door jou laten leiden, want dat is misschien het beste."

„Waarvan moeten jullie in het bosch leven?" vroeg Agneta nu bezorgd.

„Dat zullen we wel zien," zei Gersau.

„Laat u maar eten bij mijn moeder bezorgen, dan kom ik het daar wel vandaan halen," riep Herman.

Gersau nam haastig afscheid van zijn zusters en volgde Herman, de achterdeur van het kasteel uit.

Ilse en Agneta en ook de oude Grete keken de