is toegevoegd aan uw favorieten.

Baron von Münchhausen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

28

Hij zou juist met 'it hoofd tegen dien boom komen — en zijn vaart was bliksemsnel.

Ik gaf een luiden gil, en opeens, zonder vooruit te berekenen, zonder zelfs bewustzijn te hebben van mijn handelingen, deed ik juist wat ik moest doen — ik schoot toe, zette mijn rechter voet tegen den boom, en knielde links, zoodat ik eene breede beschutting vormde. In 't zelfde' oogenblik bonsde Hannie tegen me aan, met zijn schouders tegen mijn voet, zoodat zijn hoofdje heelemaal vrij bleef van den bons. Hij deed zich nu volstrekt geen pijn en lachte luid, toen hij van duizeligheid niet overeind kon komen, en even later toen hij eindelijk stond en nog tolde op zijn beentjes.

O, als ik eene halve seconde getreuzeld had!

Ik stond nu ook op, maar van schrik kon ik geen voet verzetten, mijn knieën knikten. Ik voelde met een schok mijn bloed weggolven uit mijn gezicht, dat 't langzamerhand strak en koud werd, en ik een gevoel kreeg, dat ik vallen zou.

Toen zette ik me neer op de duinhelling, en 't volle, bewustzijn, wat er gebeurd was en wat er had kunnen gebeuren, kwam over me. Ik strekte mijn armen naar Hannie uit, die me aan stond te staren, omdat ik zoo vreemd deed zeker, trok hem naar me toe.