is toegevoegd aan uw favorieten.

De nieuwe schoenen

Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

CHRISTIAAN

7

en daar het een goed werkman was, had hij spoedig den boom doorgezaagd.

Christiaan, die het gevaar zag, dat hem bedreigde, had nog juist de gelegenheid, op het laatste nippertje zich uit de voeten te maken. In de haast gooide hij den heer Landman op zij, die op zijn neus viel, welke daardoor begon te bloeden. Daar de boomgaard door een hek omgeven was, kon hij zich niet ver uit de voeten maken en zat hij gevangen als een rat in de val. Hij meende uitkomst te zien door op een dak te klimmen van het huisje, waar de gereedschappen, noodig om den tuin te bearbeiden, bewaard werden.

Een veldwachter, welke toevallig passeerde, had Christiaan de vlucht zien nemen, en daar hij den heer Landman zag Jbloeden, dacht hij:

— Ik zal Christiaan eens vragen, wat er aan de hand is. Om den deugniet echter te bereiken, moest hij ook op het

dak klimmen. Hij nam daartoe een ladder en plaatste die tegen het huis. Christiaan, die met belangstelling het doen en laten van den veldwachter volgde, was op zijn hoede. Toen de dienaar der wet genoegzaam de ladder beklommen had en langzaam op het dak oversprong, maakte Christiaan zich ijlings uit de voeten en sprong er van den anderen kaÏÏt af.

— Ei, jongen, wat heeft dat te beteekenen? vroeg de veldwachter, die nu op het dak zat.

Christiaan zei echter niets, liep om het huisje heen en nam de ladder weg, zoodat de veldwachter niet van het dak af kon komen.

De heer Landman, die zoo bezig was met zijn bloedenden neus, dat bij van Ghristiaan's streken niets gemerkt had, zag op eens den veldwachter daarboven op het dak.

— Daar moet iets bijzonders aan de hand wezen, dacht